سلطان صاحب قران
قران به جمع شدن دو یا چند جسم یا جان دار گفته می شود.در نجوم برای آن ارزش و اعتبار ویزه ای قائل اند به نحوی که انواع و اقسام ششگانه و یکصد و بیست گانه برای آن در تجربه به دست آورده و ضبط کرده اند.به این کار قرین شدن یعنی همدوش و درکنار قرار گرفتن نیز می گویند.مولوی نیز در مثنوی به تعبیری دیگر از آن یاد کرده است که خواندن اش خالی از لطف نیست.میگوید:
چون ستاره با ستاره شد قرین لایق هردو اثر زاید یقین
چون قران مرد و زن زاید بشر وز قران سنگ و آهن شد شرر
وز قران خاک با باران ها میوه ها و سبزه و ریحان ها
وز قران سبزه ها با آدمی دلخوشی و بی غمی و خرمی
وز قران خرمی با جان ما می بزاید خوبی و احسان ما
تبلیغات 